Σφράγισαν τον τάφο της Ωραίας Ελένης

Ρεπορτάζ: Σωτήρης Σκουλούδης Η αρχαία ελληνική ιστορία, κτήμα όλης της ανθρωπότητας, ξεκινάει πολλούς αιώνες πριν από τον Περικλή, τον Λεωνίδα και τον Μέγα Αλέξανδρο. Οι πρόγονοι αυτών των ανθρώπων είχαν δημιουργήσει σπουδαίους πολιτισμούς, ιστορίες των οποίων καταγράφηκαν και αναδείχτηκαν όχι μόνο από την αρχαιολογική σκαπάνη, αλλά και από τα ομηρικά έπη.

Πριν από τη γνωστή Σπάρτη, στην ευρύτερη αυτή περιοχή της Πελοποννήσου ήκμασε ο Μυκηναϊκός Πολιτισμός, ενώ δημιουργήθηκαν κι άλλα σπουδαία βασίλεια. Στοιχεία από αυτά μαθαίνουμε και από την Ιλιάδα και την Οδύσσεια, αλλά, όπως έχει αποδειχτεί στο παρελθόν, με την ανακάλυψη της Τροίας, πολλά από τα αναφερόμενα γεγονότα συνιστούν στην πραγματικότητα καταγεγραμμένη ιστορία, που επικαλύπτει η σφαίρα της Μυθολογίας. Τι συμβαίνει, όμως, στα σύγχρονα χρόνια, όταν βρίσκουμε έναν τέτοιο «μυθικό» τόπο, ο οποίος, σύμφωνα με τον εγνωσμένου κύρους και επιστημονικής αξίας αρχαιολόγο που τον ανακάλυψε, δεν αποκλείεται να αποτελεί και την τελευταία κατοικία των «μυθικών» προσώπων του Μενελάου και της Ωραίας Ελένης; Δυστυχώς, όπως θα διαπιστώσετε από το αναλυτικό ρεπορτάζ του zougla.gr, φαίνεται ότι μάλλον προτιμάμε να «θάψουμε» ξανά -εντός και εκτός εισαγωγικών- μια τέτοια πρωτοφανή και παγκόσμιας σημασίας ανακάλυψη, παρά να τη μελετήσουμε περαιτέρω ή, το αυτονόητο, να την καταστήσουμε επισκέψιμη για τους κατοίκους αυτής της χώρας και τους διψασμένους για την Ιστορία μας τουρίστες! Ο λόγος για την Αρχαία Πελλάνα, έναν μικρό σήμερα οικισμό, λίγα χιλιόμετρα μακριά από τη Σπάρτη, που στο παρελθόν, όμως, ίσως να υπήρξε το σπουδαιότερο κέντρο του αρχαίου κόσμου. Εκεί, η αρχαιολογική σκαπάνη εντόπισε τον μεγαλύτερο λαξευτό βασιλικό τάφο του κόσμου, σε πολύ καλή κατάσταση, όπως και σειρά άλλων σπουδαίων ευρημάτων, μεταξύ των οποίων και έναν σκελετό ανθρώπου ύψους 2,20 μέτρων!

Το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ έχει δικό του ΚΩΔΙΚΑ

Της μουσικού Μαρίας Σ. Στούπη

Α = ΑΡΧΙΚΗ ΔΥΝΑΜΙΣ, ΠΟΥ ΠΟΡΕΥΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΡΑ -ΔΗΛΟΝ ΦΩΣ-ΗΛΙΟΥ ΦΩΣ Α +Ε + Ι - ΑΙΩΝΙΑ ΑΡΧΙΚΗ (ΤΡΙΦΘΟΓΓΑ) Α+Ι+Α ΚΑΤΕΡΧΟΜΕΝΗ ΔΥΝΑΜΗ Α+Λ+Φ+ ΔΑ+ΛΑ+ΦΑ Α= ΔΗΛΟΝ ΦΩΣ - ΗΛΙΟΥ ΦΩΣ Κ.Λ.Π. ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΕΝΩΡΙΣ ΕΙΧΑ ΜΑΘΕΙ Ν’ ΑΓΑΠΩ, ΝΑ ΣΕΒΟΜΑΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΩ ΤΟΥΣ ΠΡΟΓΟΝΟΥΣ ΜΑΣ! ΒΕΒΑΙΑ ΑΥΤΟ ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΑ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ, Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΠΟΥ ΜΟΥ ΕΔΩΣΑΝ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΖΩ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ. ΤΟ ΚΑΛΟ – ΤΟ ΚΑΚΟ, ΤΟ ΩΡΑΙΟ - ΑΣΧΗΜΟ, ΦΙΛΟΣ - ΕΧΘΡΟΣ, ΚΛΠ. ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΕΝΩΡΙΣ, Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΜΕ ΤΡΑΒΗΞΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΩΣ. ΟΛΑ ΓΥΡΩ ΜΟΥ - ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ - ΜΕ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΓΙΝΩ …ΜΙΑ ΚΑΛΗ ΠΙΑΝΙΣΤΑ ΚΑΙ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΑ! ΟΜΩΣ ΕΠΑΙΞΑ- ΞΑΝΑΠΑΙΞΑ ΠΟΛΛΑ ΕΙΔΗ ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΚΑΙ ΣΟΝΑΤΕΣ ΚΑΙ ΕΠΑΙΞΑ ΜΟΝΗ ΚΑΙ ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΗΘΗΚΑ, ΣΥΝΟΔΕΥΣΑ ΟΡΧΗΣΤΡΕΣ - ΚΟΝΣΕΡΤΑ ΚΑΙ ΑΚΟΥΓΑ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΚΛΠ. ΜΕΤΑ ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΓΡΑΦΩ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΧΟΡΟΥΣ, ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ Κ.Α. ΒΕΒΑΙΑ ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ! ΤΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΦΕΥΡΗΜΑ ΕΝΟΣ “ΠΑΝΩ ΕΚΕΙ” ΜΙΣΟΞΥΠΝΗΣΑ! ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ ΠΩΣ ΑΡΧΙΣΑΝ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΝΕ; ΜΑ! ΜΟΥ ΛΕΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ: …ΜΑ…ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΣ ΟΤΑΝ ΒΓΑΙΝΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΛΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΑΣ ΤΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΕΙ ΤΙΠΟΤΑ ΚΙ ΑΡΧΙΖΕΙ Ν΄ΑΝΟΙΓΕΙ ΤΟ ΣΤΟΜΑ ΤΟΥ ΦΩΝΑΖΟΝΤΑΣ: Α!ΑΑΑΑ ΟΟΟ, ΟΟΟΟ Ι Α-Ι Α Ι Ι ΕΠΕΙΤΑ ΑΚΟΥΓΟΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΘΟΡΥΒΟΥΣ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΣΥΝΝΕΝΟΕΙΤΑΙ Ο ΕΝΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ, ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΠΟΥ ΕΙΔΑΝ ΤΗΝ ΠΡΟΟΔΟ ΤΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΤΟΥΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΕΙΠΑΝ: ΠΡΟΣ-ΑΔΩ, ΠΡΟΣ-ΩΔΕΙΑ ΤΡΑΓ-ΩΔΙΑ, ΠΑΡ-ΩΔΙΑ Κ.Α ΠΑΡΟΜΟΙΑ. ΟΝΟΜΑΤΙΖΑΝ ΟΤΙ ΕΒΛΕΠΑΝ ΚΑΤΑΛΗΓΟΝΤΑΣ ΣΕ ΜΙΑ ΕΝΝΟΙΑ.. ΠΕΡΑΣΕ ΚΑΙΡΟΣ ΕΩΣ ΟΤΟΥ ΚΑΘΟΡΙΣΟΥΝ ΤΑ ΦΩΝΗΕΝΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΑΡΧΙΚΑ ΗΤΑΝ ΠΕΝΤΕ. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για το ΑΛΦΑΒΗΤΟ, ΕΔΩ. ΠΡΟΣΘΕΤΟΝΤΑΣ ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΗΣ ΟΜΙΛΙΑΣ ΤΟΥΣ! ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΘΗΚΕ ΑΜΕΣΩΣ! ΠΕΡΑΣΕ ΚΑΙΡΟΣ ΜΕΧΡΙ, ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΝΑΝ ΣΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΚΑΠΟΤΕ ΜΠΟΡΕΣΑΝ ΝΑ ΤΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΕΦΑΡΜΟΣΟΥΝ… ΑΡΓΗΣΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΚΤΗΜΑ ΤΩΝ ΠΟΛΛΩΝ!!! ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ ΕΧΕΙ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΜΕΤΑΔΟΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΣΧΕΔΟΝ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΛΑΟΥΣ!... ΚΙ ΕΜΕΙΣ (Ώ! ΠΟΣΗ ΑΝΟΗΣΙΑ) ΑΥΤΟ ΟΧΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ! ΑΛΛΑ ΑΦΗΣΑΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΑΛΦΑΒΗΤΟ ΕΙΧΕ ΔΙΚΟ ΤΟΥ ΚΩΔΙΚΑ! ΠΟΥ ΤΡΟΦΟΔΩΤΗΣΕ ΠΟΛΛΕΣ ΑΛΛΕΣ ΓΛΩΣΣΕΣ . ΑΥΤΟ ΕΜΕΝΑ ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ Μ’ΑΠΑΣΧΟΛΕΙ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΚΑΙ ΕΔΩΣΑ ΜΕΓΑΛΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ!!! ΑΥΤΗ ΟΛΗ Η ΒΛΑΚΕΙΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΗΜΕΡΑ ΜΑΣ ΕΠΕΣΕ ΣΤΟ ΚΕΦΑΛΙ!!!!!!!!!!!!!! ΜΑΣ ΕΓΔΥΣΑΝ! ΜΑΣ ΤΣΑΚΙΣΑΝ, ΜΑΣ ΑΛΛΑΞΑΝ ΤΗ ΖΩΗ! ΜΑΣ ΑΝΑΓΚΑΣΑΝ ΝΑ ΧΑΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ ΜΑΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΣΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΜΕΤΑΔΩΣΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ Χ Ρ Υ Σ Ο ΑΛΦΑΒΗΤΟ! ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΤΙ ΟΠΛΟ ΕΙΧΑΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΠΟΛΕΜΗΣΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΜΑΣ! ΟΙ ΙΔΙΟΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΟΗΤΟΙ ΟΠΟΥ ΜΠΟΡΕΣΑΝ ΕΓΙΝΑΝ ΠΙΟ ΕΞΥΠΝΟΙ ΑΠΟ ΜΑΣ ΟΠΟΥ ΜΠΟΡΕΣΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ... Η ΓΛΩΣΣΑ ΜΑΣ ΣΥΝΕΧΩΣ ΧΤΥΠΙΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΠΟΛΙΤΙΣΤΟΥΣ!!!!! ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΝΤΕΓΡΑΨΑΝ! ΔΗΜΙΟΥΡΓΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΕΓΡΑΨΕ ΚΑΙ ΜΙΛΗΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΣΗΚΩΣΕΙ Η ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ!!!!!!! ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΜΠΟΡΕΣΑΜΕ ΝΑ ΤΟ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ! ΗΔΗ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΚΑΒΑΛΗΣΕΙ ΤΟ ΚΑΛΑΜΙ.. ΜΑΣ ΕΠΗΡΕΑΖΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΑΖΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΜΕ ΤΟ ΕΝΑ ΠΟΤΕ ΜΕ ΤΟ ΑΛΛΟ. ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΤΣΙΜΟΥΔΙΑ! ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΕΠΑΞΙΑ ΤΗΝ ΞΕΝΗ ΓΛΩΣΣΑ! ΚΑΙ ΚΑΜΑΡΩΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ-ΤΡΙΤΗ ΓΛΩΣΣΑ! ΣΗΜΕΡΑ ΕΓΡΑΨΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΔΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΤΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ; ΠΩΣ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΣΑ ΑΓΑΘΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΩΣΑΝΕ: ΟΙ ΘΕΟΙ ΤΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ ΚΙ Ο ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ! ΕΠΑΙΡΝΑ ΦΡΑΣΕΙΣ ΑΡΧΙΖΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΛΕΞΕΙΣ. ΤΟΝΙΖΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑ ΚΙ ΕΒΓΑΙΝΕ ΗΧΟΣ ΜΕ ΝΟΗΜΑ! ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΜΑΣ! ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ ΔΙΚΗΣ ΜΑΣ! ΟΙ ΠΙΟ ΑΝΟΗΤΟΙ ΑΠΟ ΜΑΣ ΤΑ ΠΟΛΕΜΑΝΕ. ΜΑΣ ΤΑ ΒΑΖΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΝ ΤΑ ΚΟΥΣΟΥΡΙΑ ΜΑΣ. ΕΝ ΠΑΣΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙ, ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΚΑΠΟΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΛΗΨΗ ΜΑΣ! ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΦΥΪΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΩΣΑΝΕ ΟΙ ΠΡΟΠΑΤΟΡΕΣ ΜΑΣ, Ν’ ΑΝΑΓΕΝΝΗΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΠΑΛΙ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΓΙΝΕΙ. ΑΝ ΠΑΜΕ ΠΙΣΩ ΣΤΑ ΠΡΩΤΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΟΤΑΝ ΕΓΡΑΦΑΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΔΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΠΑΤΟΡΩΝ ΜΑΣ! ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΟΛΛΑ ΠΡΟΣΩΔΙΑΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΚΑΙ ΛΕΞΙΚΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΟΗΘΑΕΙ ΝΑ ΜΙΣΟ-ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΤΟ Α! ΝΑ ΤΟ ΟΧΥΡΩΣΟΥΝ ΜΕ ΑΛΦΑ, ΚΑΙ Β! ΒΗΤΑ, ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ ΜΙΛΩΝΤΑΣ ΠΡΟΣΩΔΟΥΣΑΝ!!!!!!!!!! ΠΟΙΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΟΤΙ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΕΣ ΛΕΞΕΙΣ! ΕΧΩ ΓΡΑΨΕΙ ΜΕΘΟΔΟ ΠΟΥ ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΣΧΕΔΙΑΖΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ, ΟΠΩΣ ΚΙ ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ, ΜΠΟΡΕΙ ΜΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟ ΤΡΟΠΟ ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΙΣΟ-ΤΡΑΓΟΥΔΩΝΤΑΣ! ΟΤΑΝ ΜΠΟΡΕΣΑ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΜΟΥΣΙΚΗ,ΑΡΧΙΣΑ ΜΕ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΟΥ ΕΙΧΑ ΜΑΘΕΙ ΑΡΜΟΝΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΟΝ ΜΙΧΑΛΗ ΒΟΥΡΤΣΗ. Η ΑΡΜΟΝΙΑ ΕΤΣΙ ΩΡΙΜΗ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΠΟΥ ΗΜΟΥΝ, ΗΤΑΝΕ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΑΚΙ! ΠΗΓΑΙΝΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΚΑΙ ΜΟΥ ΦΑΝΗΚΑΝ ΣΑΝ ΝΑ ΕΛΥΝΑ ΣΤΑΥΡΟΛΕΞΟ. ΤΑ ΠΗΓΑΙΝΑ ΤΟΣΟ ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΜΙΑ ΦΟΡΑ Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΜΟΥ ΜΕ ΡΩΤΗΣΕ: ΜΗΠΩΣ ΚΟΥΡΑΖΕΣΑΙ; ΠΡΟΣΕΧΕ!.. ΠΟΛΥ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙΣ!!! ΞΕΝΥΧΤΑΣ;;; ΑΥΤΟ ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ, ΑΛΛΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΔΕΝ ΤΟΝ ΠΙΣΤΕΨΑ ΠΟΛΥ!.. ΤΕΛΕΙΩΣΑ ΤΙΣ ΣΠΟΥΔΕΣ ΜΟΥ ΗΔΗ ΕΙΧΑ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΥ ΝΩΡΙΣ ΣΕ ΠΟΛΛΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΙ ΕΙΔΑ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΩ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΙΑΝΟ! ΤΑ ΜΑΘΑΙΝΑ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΜΙΚΡΑ ΠΡΟΣΙΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΟΥΣ ΚΟΜΑΤΙΑ . ΑΡΓΟΤΕΡΑ ΟΜΩΣ ΤΟΥΣ ΔΙΔΑΞΑ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΣΑΝ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΙΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ. ΔΕΝ ΕΙΧΑΝ ΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΤΡΟΠΟ ΓΡΑΦΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΙΑ ΜΙΑΣ ΜΕΛΩΔΙΑΣ ΟΥΤΕ 5ΓΡΑΜΜΟ, ΟΥΤΕ ΜΕΤΡΑ! ΒΑΣΙΖΟΝΤΑΝ ΣΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ! ΗΤΑΝ ΟΠΩΣ ΔΙΑΒΑΖΟΥΜΕ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΑ ΕΝΑ ΚΕΙΜΕΝΟ. ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ! ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΧΑΡΤΙ- ΜΟΛΥΒΙΑ –ΓΟΜΑ ΕΝΩ ΣΗΜΕΡΑ ΤΑ ΒΡΙΣΚΟΥΜΕ ΕΤΟΙΜΑ ΜΕ ΤΟ ΚΟΜΠΙΟΥΤΕΡ! ΜΕ ΤΟΣΕΣ ΕΥΚΟΛΙΕΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΑΜΕ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥΜΕ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΜΕ! ΑΛΛΟ ΔΙΑΒΑΖΩ ΚΑΙ ΜΑΘΑΙΝΩ. ΑΛΛΟ ΓΡΑΦΩ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΡΟΧΩΡΩ ΑΛΛΗ Η ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ! ΑΛΛΟ ΔΙΑΒΑΖΩ ΚΑΙ ΜΑΘΑΙΝΩ! ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΟΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΕΚΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ, ΠΗΓΑΙΝΑ ΚΙ ΑΚΟΥΓΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΑΝ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ. ΕΡΓΑ ΤΟΥ ΜΠΕΤΟΒΕΝ 9Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ, ΤΟ ΓΙΟ ΤΟΥ ΒΑΓΚΝΕΡ ΝΑ ΔΙΕΥΘΗΝΕΙ ΤΗΝ ΟΡΧΗΣΤΡΑ. ΗΤΑΝ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ ΟΛΟΪΔΙΟΣ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ! ΕΜΟΙΑΖΕ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ! ΚΙ ΑΛΛΟΥΣ ΠΟΥ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΕΙΧΕ ΒΑΛΕΙ ΚΙ ΑΛΛΑ ΜΕΓΑΛΑ ΕΡΓΑ, ΣΜΕΤΑΝΑ, ΝΤΕΜΠΥΣΙ, ΣΤΡΑΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ Η ΠΡΩΪΝΗ ΠΑΙΔΙΚΗ ΧΟΡΩΔΙΑ ΤΗΣ ΒΙΕΝΝΗΣ!!!!! ΤΙ ΩΡΑΙΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ΑΣ ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ, ΤΟΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΤΟΥ ΠΛΟΥΤΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΕΣ, ΣΗΜΕΡΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΔΙΔΑΞΩ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΕ ΤΟΝ ΗΧΟ ΚΑΙ ΤΑ ΛΟΓΙΑ. ΤΑ ΙΔΙΑ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΟΠΩΣ ΤΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΕΙΣ ΒΓΑΖΟΥΝ ΜΟΥΣΙΚΗ. ΕΧΩ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙ ΣΤΟ facebook ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΔΙΚΕΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΜΟΥ. ΕΧΕΙ ΓΙΝΕΙ Η ΑΡΧΗ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ ΑΠΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΛΟΓΙΑ ΠΟΛΛΩΝ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΣΤΑ ΙΟΝΙΑ ΝΗΣΙΑ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΘΡΑΚΗ, ΝΗΣΙΑ ΑΙΓΑΙΟΥ, ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ, ΚΡΗΤΗ, ΘΕΣΣΑΛΙΑ ΚΑΙ... ΗΠΕΙΡΟΣ-ΚΥΠΡΟΣ... ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΜΑΣ ΑΦΗΣΑΝ ΣΠΟΡΟΥΣ ΜΙΚΡΟΥΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟΥΣ!!! Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΜΟΥΣΙΚΟΣ ΟΙ ΜΗ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΠΛΑ ΕΧΟΥΝ ΤΗ ΔΥΑΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΜΑΣ ΥΦΑΡΠΑΖΟΥΝ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΑΝΑΛΟΓΗ ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ, ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΤΡΟΠΟ. Η ΥΠΟΦΑΙΝΟΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ, ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΟΡΦΙΚΟΙ ΥΜΝΟΙ, ΜΠΟΡΕΣΕ ΝΑ ΔΩΣΗ ΠΝΟΗ ΣΤΟΥΣ ΥΜΝΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ. ΓΡΑΦΟΝΤΑΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΡΦΙΚΟΥΣ ΥΜΝΟΥΣ! ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΤΙΓΡΑΨΕΙ ΠΟΛΛΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ. ΑΚΟΜΑ ΟΜΩΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ,ΕΤΣΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΝΑ ΕΔΡΑΙΩΘΟΥΝ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΩΣΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ. ΑΠΟ ΤΗΝ 1Η ΔΜΟΤΙΚΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ.ΟΛΟΙ ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ «ΠΡΟΣΩΔΙΑΚΗ ΠΡΟΦΟΡΑ» ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΙ. Ο ΛΑΟΣ ΜΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ «ΕΛΑΦΡΑ ΜΟΥΣΙΚΗ» ΜΑΣ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΟΛΟΥΣ Μ’ ΕΝΑ ΒΗΜΑ. ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΜΕ ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙ ΓΙΑ ΚΑΤΙ ΝΕΩΤΕΡΟ, ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ. ΑΣ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΚΟΣΜΟ ΠΩΣ ΔΙΑΣΚΕΔΑΖΕ, ΑΝΑΡΩΤΗΘΗΚΑΤΕ ΠΟΤΕ; Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΟΣΩΝ ΑΙΩΝΩΝ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΒΑΣΕΙΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΓΟΝΟΙ ΜΑΣ! ΓΙΑ ΜΙΑ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΙΚΟ Ν’ ΑΚΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΞΑΝ’ ΑΚΟΥΜΕ ΤΑ ΙΔΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΠΟΥ ΝΑ ΕΚΦΡΑΖΕΙ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ! ΟΥΤΕ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΕΡΓΑ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΟΥΜΕ! ΕΧΟΥΜΕ ΠΟΛΛΑ ΑΚΟΜΗ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ ΑΡΧΙΖΟΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ! Η ΛΕΓΟΜΕΝΗ ΕΛΑΦΡΑ ΜΟΥΣΙΚΗ, ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙ! Ο ΥΠΟΛΟΙΠΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΓΝΩΡΙΣΕΙ; ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΚΛΑΣΣΙΚΗ- ΟΥΤΕ ΣΤΗΝ ΕΛΑΦΡΑ! ΣΤΗΝ ΕΛΑΦΡΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΤΑΔΕΚΤΙΚΟΙ (ΕΥΤΥΧΩΣ) ΑΛΛΑ ΣΤΑ ΤΟΣΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΑΦΗΣΕΙ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ ΜΑΣ;;;!!!! ΑΣ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΜΕ ΠΙΟ ΑΓΑΠΗ ΓΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΙΜΑΤΟΒΑΜΕΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ. ΠΗΓΗ: ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

Η Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας δεν πυρπολήθηκε ποτέ

εσωτερικό ιβλιοθήκης στο Δουβλίνο Η Αλεξάνδρεια, χτισμένη στην μεσογειακή παραλία της Αιγύπτου, κοντά

στις εκβολές του Νείλου, ήταν από τις μεγαλύτερες πόλεις του αρχαίου κόσμου. Ιδρύθηκε άπο τον Μέγα Αλέξανδρο την άνοιξη του 331 π.Χ. και για χίλια περίπου έτη, ώς το έτος 641 μ.Χ που κατακτήθηκε άπο τους Άραβες, υπήρξε η αδιαμφισβήτητη βασίλισσα της Μεσογείου, ή οποία ως αειφεγγής φάρος σκόρπισε σε όλο τον κόσμο την υλική και την πνευματική της λάμψη. Για τον λόγο αυτόν δικαίως οι συγγραφείς την ονόμαζαν «Πρώτην», «Κορυφήν των πόλεων», και «Ένδοξοτάτην». Ή πόλη σύμφωνα με το σχέδιο του Αρχιτέκτονος Δεινοκράτους, είχε διαιρεθεί σε πέντε συνοικίες, έκ των οποίων ή σπουδαιότερη ήταν το «Βρούχιον». Ήταν η μεγαλύτερη συνοικία της Αλεξανδρείας, καταλάμβανε το ένα τρίτο της πόλεως, και περιελάμβανε τα πλέον περίλαμπρα και εντυπωσιακότερα κτή ρια, ανάμεσα στα όποια οι βασιλικοί κήποι, τα ανάκτορα και το «Μουσείον». Το «Μουσείον» που αποτελούσε το σπουδαιότερο τμήμα των ανακτόρων, διέθετε πολλά διαμερίσματα και λειτουργούσε ώς ανώτατο πνευματικό ίδρυμα. Ήταν, δηλαδή, ενα ινστιτούτο ερεύνης μέ εργαστήρια, επιστημονικές συσκευές, αστεροσκοπεία αναγνωστήρια αίθουσες διδασκαλίας, διαλέξεων κλπ. Στον χώρο αυτό διέμεναν και εργάζονταν επιστήμονες καλλιτέχνες και γενικά άνθρωποι τών γραμμάτων και της τέχνης από τους οποίους γνωστότεροι ήταν ο Ευκλείδης, ο Αρίσταρχος, ο Ερατοσθένης, ο Αριστοφάνης ο Βυζάντιος, ο ιατρός Ηρόφιλος κ.λπ. Το σημαντικότερο τμήμα του «Μουσείου» αποτελούσε η βιβλιοθήκη ή ονομαζόμενη «η εντός» η «του Βρουχίου» η «Βασιλική» η «του Μουσείου» γνωστή στο ευρύ κοινό, ως «Βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας». Η «Βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας» Υπήρξε ή κυριότερη πνευματική εστία της ελληνιστικής εποχής και ή ιστορία της είναι συνυφασμένη με την προσπάθεια της διάδοσης, της συγκέντρωσης, και της φιλολογικής αποκατάστασης των λογοτεχνικών κειμένων της κλασσικής αρχαιότητος. Ό Πτολεμαίος Α’ ο επιλεγόμενος Σωτήρ, στα τελευταία χρόνια της εξουσίας του ίδρυσε στην Αλεξάνδρεια ύστερα από προτροπή του Δημητρίου Φαληρέα το «Μουσείον» κεντρικό σημείο επιστημονικής έρευνας με την βιβλιοθήκη για την οποία υπολογίζεται οτι τοποθέτησε 200.000 τόμους. Ό διάδοχος του Πτολεμαίος Β’, ό επιλεγόμενος Φιλάδελφος διπλασίασε τον αριθμό των βιβλίων της. Στην μεγίστη άνθηση της έφτασε ή «Βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας», όταν ό Πτολεμαίος ό Γ ό Ευεργέτης επιθυμώντας να συγκέντρωση όλα τα βιβλία της ανθρωπότητας, ξόδεψε για τον εμπλουτισμό της τεράστια ποσά. Αναφέρεται μάλιστα ότι δανείστηκε από τους Αθηναίους τα επίσημα χειρόγραφα των μεγάλων τραγικών, βάζοντας υποθήκη το τεράστιο ποσό των 15 ταλάντων. Αρνήθηκε όμως να τα επιστρέψει προ τιμώντας να χάση το ενέχυρο. Ακόμα λένε ότι είχε δώσει εντολή να κατάσχονται τα χειρόγραφα από τα πλοία που κατ έπλεαν στην Αλεξάνδρεια δίδοντας στον ιδιοκτήτη ακριβές αντίγραφο. Μετά από αυτήν την δραστηριότητα ή βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας περιελάμβανε 700.000, κατ’ άλλους συγγραφείς 800.000 τόμους. Για την τύχη αυτού του μεγάλου ιδρύματος και κυρίως του περιεχομένου του δεν υπάρχουν σαφείς μαρτυρίες. Εύλογα προκύπτουν τα ερωτήματα: Πόσες όμως βιβλιοθήκες διέθετε η Αλεξάνδρεια;Σε ποια συνοικία ευρίσκονταν; Ποία ή τύχη των βιβλιοθηκών και του περιεχομένου των; Δύσκολα και ακανθώδη τα ερωτήματα πού θα προσπαθήσουμε να δώσουμε απάντηση. Αποδεδειγμένο όμως είναι ότι ή Αλεξάνδρεια διέθετε και δεύτερη βιβλιοθήκη, την ονομαζόμενη βιβλιοθήκη του «Σεραπείου» (επειδή ευρίσκετο πλησίον του ναου του Σεραπείου), ή λεγομένη και «ή εκτός» ή «Ρακωτίς», ονομασία που πήρε από το προάστιο οπού στεγάζεται.’Οπωσδήποτε όμως ήταν πολύ μικρότερη από την βιβλιοθήκη του Μουσείου. Ή κορωνίδα, ο αειφεγγής φάρος, ή αιωνία φωτοδότης η βιβλιοθήκη του Βρουχιου που έμεινε γνωστή στην ιστορία ως η «Βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας». Σήμερα αν ρωτήσουμε οποιονδήποτε Ελληνα για την τύχη της «Βιβλιοθήκης της Αλεξανδρείας» θα μας πει ότι ή βιβλιοθήκη κατεστράφη εξ’ ολοκλήρου και μάλιστα δυο φορές. Την πρώτη φορά από τον Ιουλιο Καίσαρα το 47 π.Χ και την δεύτερη άπο τους Άραβες όταν κατάκτησαν την Αλεξάνδρεια το 641 μ.Χ. Τίθεται όμως το ερώτημα: «Όντως κατεστράφη ή βιβλιοθήκη ή μήπως η υποτιθέμενη πυρπόληση της είναι σατανικό επινόημα κάποιων διαβολικών κύκλων, οι οποίοι καρπώθηκαν την γνώση από τα διασκορπισθέντα (η κλεμμένα) βιβλία της βιβλιοθήκης και σήμερα παριστάνουν τους μεγάλους; Στο παρόν άρθρο θα εξετάσουμε τις πήγες και θα προσπαθήσουμε να δώσουμε κάποιες έστω ικανοποιητικές απαντήσεις. ΚΑΥΣΙΣ … ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗΣ ΑΠΟ ΙΟΥΛΙΟ ΚΑΙΣΑΡΑ Μερικοί υποστηρίξουν οτι ή μεγάλη καταστροφή της βιβλιοθήκης έγινε, το 47 π.Χ. όταν ο στόλος του Ιουλίου Καίσαρος πυρπολήθηκε μέσα στο λιμάνι της Αλεξανδρείας από τον στρατηγό του Πτολεμαίου IΓ Άχιλλά, και η φωτιά μεταδόθηκε αρχικά στα ναυπηγεία και μετά στα κτήρια της ξηράς, με αποτέλεσμα να καταστραφεί το Μουσείο και ή βιβλιοθήκη να γίνη παρανάλωμα του πυρός. Κατ’ άλλους ιστορικούς ο Ιούλιος Καίσαρ διέταξε τον εμπρησμό του Πτολεμαϊκου στόλου με τα ίδια αποτελέσματα. Το γεγονός όπως και αν τελέσθηκε, είναι πραγματικό η λόγω συγκεχυμένων ή φανταστικών πληροφοριών οί διάφοροι ιστορικοί κατέληξαν σε λανθασμένα συμπεράσματα; Άς εξετάσουμε το θέμα. Ό Ιούλιος Καίσαρ έκτος από μεγάλος στρατηγός ήταν και συγγραφέας. Στα ιστορικά συγγράμματα του Commentarii de bello Gallico (Απομνημονεύματα του Γαλατικου Πολέμου) και De Bello civilli (Περί του Εμφυλίου Πόλεμου), δεν αναφέρει καμία πληροφορία για την υποτιθέμενη καύση της βιβλιοθήκης. Αντιθέτως μάλιστα εντυπωσιασμένος από την ωραιότητα του ρυμοτομικού σχεδίου και των κτηρίων της Αλεξανδρείας, αναφέρει, μεταξύ των άλλων οτι οί οικοδομές της Αλεξανδρειας είναι κατασκευασμένες κατά τέτοιο τρόπο, ώστε δεν εγίνοντο εύκολα παρανάλωμα του πυρός. Αλλά και ο Ρωμαίος ιστορικός Ίρτιος που συμπλήρωσε το σύγγραμμα του Καίσαρος δεν αναφέρει τίποτε σχετικό με την υποτιθέμενη καύση της βιβλιοθήκης. Ό πρώτος συγγραφεύς που αναφέρει την καύση της βιβλιοθήκης είναι ό Ρωμαίος ιστορικός Τίτος Λίβιος (ο όποιος μαζί με τον Τάκιτο και τον Σαλλούστιο αποτελούν την τριάδα των μεγάλων Ρωμαίων Ιστορικών), όταν ανέλαβε μετά το 29 π.Χ. να συγγράψει την Ιστορία της Ρώμης μέχρι την εποχή του. Τίθεται λοιπόν το ερώτημα από που άντλησε τις πληροφορίες αυτές ο Λίβιος Τίτος άφου ο ίδιος δεν ήλθε ποτέ στην Ελλάδα για συγκέντρωση πληροφοριών και στοιχείων, όπως συνήθιζαν μέχρι τότε να πράττουν οι λόγιοι Ρωμαίοι. Είναι αξιόπιστα τα στοιχεία που παραθέτει στην Ιστορία του, μιας και οι κρίνοντες το έργο του απεφάνθησαν ότι ό Τίτος Λίβιος «στην επιθυμία του να γράψει μία ιστορία δεν πρόσεξε ούτε έλαβε διόλου υπ’ όψιν του την αρχαιοδίφη έρευνα της εποχής του και των παλαιότερων γενεών. Ούτε παρέλαβε ή έκρινε σοβαρά τις διάφορες Ιστορίες που είχε στην διάθεση του, για να επισημάνει τις αποκλίσεις τους». Στο σημείο αυτό θα πρέπει να επισημάνουμε ότι η Ρώμη άρχισε να έχει δικούς της (Ρωμαίους) ιστορικούς προς το τέλος του 3ου π.Χ αιώνα, οί οποίοι έμειναν γνωστοί στους συγχρόνους ιστορικούς ώς χρονογράφοι. Οί μόνες αξιόπιστες πληροφορίες που διέθεταν για να γράψουν περι της παλαιοτέρας ιστορίας της Ρώμης ήταν κατάλογοι αρχόντων και συνθήκες συμμαχίας. Κατά τα άλλα έπρεπε να χρησιμοποιήσουν μυθολογία και προφορικές παραδόσεις. O Λίβιος βασίσθηκε στους χρονογράφους κι έτσι αν και τα έργα του είναι στο σύνολο τους αναξιόπιστα περιπτωσιακά εγκλείουν «ψήγματα» πληροφοριών που φαίνονται να αντανακλούν ακριβείς και γνήσιες παραδόσεις. Το καθήκον του σύγχρονου ιστορικού είναι να ξεχωρίσει αυτά τα ψήγματα από τα θολά λασπόνερα εντός των οποίων κινούνται. Και εδώ συμβαίνει το έξης κωμικοτραγικό. «Όταν o Λίβιος Τίτος γραφή για τον υποτιθέμενο εμπρησμό της βιβλιοθήκης ο Ελλην Γεωγράφος Στράβων ευρίσκεται στην Αλεξάνδρεια βλέπει την βιβλιοθήκη εργάζεται σ’ αυτήν και περιγράφει το μεγαλείο της!!! Μετά από έναν αιώνα ό Ρωμαίος Σενέκας στο έργο του «De tranquillitate animi ix» αναφέρει την καύση της βιβλιοθήκης κάνοντας παραπομπή στην ιστορία του Τίτου Λίβιου. Δηλαδή αντιγράφει τα γραφόμενα του Λίβιου Τίτου χωρίς να εξετάσει την βασιμότητα των γραφομένων. O Ελλην ιστορικός Δίων ό Κάσσιος (155 μ.Χ-235 μ.Χ), (πλήρες όνομα Κάσιος Δίων Κοκκηϊανός,) ο οποίος έγραψε την Ρωμαϊκή Ιστορία ως το 229 π.Χ στην Ελληνική γλώσσα, χρησιμοποιώντας ως πήγες τα απομνημονεύματα του Αύγουστου, του Αδριανού, του Τάκιτου και του Τίτου Λίβιου, αναφέρει οτι, όταν πυρπολήθηκε ό στάλος του Ιουλίου Καίσαρα στο λιμάνι της Αλεξανδρείας κάηκαν μόνον οι αποθήκες του λιμένος του σίτου και οι συλλογές των βιβλίων που υπήρχαν εκεί για εξαγωγή. Το γεγονός αυτό φαντάζει ως το πλέον αληθινά, μιας και όλοι γνωρίζουν οτι ή Αλεξάνδρεια προμήθευε εις όλον τον κόσμο βιβλία πάπυρους και αντίγραφα βιβλίων. Τον 2° αιώνα μ.Χ. ό Λατίνος γραμματικός Γέλλιος Αόλος στο σύγγραμμά του «Αττικές Νύχτες» αντιγράφοντας τους προηγούμενους, αναφέρει την πυρπόληση της βιβλιοθήκης, το ίδιο δε πράττει τον 4° αιώνα μ.Χ. και Ρωμαίος ιστορικός Αμμιανος Μαρκελλίνος (330 μ.Χ-395 μ.Χ.). Με λίγα λόγια δημιουργήθηκε μία βιβλιογραφία εκ του μηδενός. Από τους νεώτερους συγγραφείς ο τόμοι μιας και όπως αναφέρει, η βιβλίο θήκη κατεστράφη. Οι ανιστόρητες εμμονές όλων αυτών που προσπαθούν να μας πείσουν ότι ή «Βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας» κάηκε και μαζί μ’ αυτήν έσβησε το φωτοβόλο πνεύμα που βρισκόταν στα ράφια της, οδήγησαν την επιστημοσύνη του αειμνήστου Ακαδημαϊκού και πρώην Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρα τίας Μιχαήλ Στασινόπουλου να γράψη στην Εφημερίδα Καθημερινή: «Ένα από τα σπουδαιότερα κοσμοϊστορικά γεγονότα είναι ή καταστροφή της βιβλιοθήκης της Αλεξανδρείας, που περιείχε το κυριότερο υλικό απ’όσα είχε Θησαυρίσει η γνώση των σοφών της αρχαιότητος. Ωστόσο, ο Ιούλιος Καίσαρ δεν μνημονεύει το γεγονός στην ιστορία του. Οι ιστορικοί καταλήγουν να διαπιστώσουν το θλιβερό γεγονός άπο την χειρονομία του Αντωνίου να χαρίσει αργότερα στην Κλεοπάτρα την βιβλιοθήκη της Περγάμου. Περίεργη σιωπή γύρω από ένα τέτοιο γεγονός. Στην κρίση ενός Ρωμαίου στρατηγού ή πυρπόλησις της βιβλιοθήκης είχε όλιγώτερη σημασία άπο τις μάχες και τις κατακτήσεις. Κι όμως ο Καίσαρ ήταν καλλιεργημένος άνθρωπος και επιπλέον ιστορικός». Τί μας λέει ό αείμνηστος Ακαδημαϊκός; Ότι οι σύγχρονοι ιστορικοί συμπέραναν ότι κάηκε η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας», άπό την χειρονομία του Αντωνίου να χαρίσει στην Κλεοπάτρα την βιβλιοθήκη της Περγάμου!!!Άν είναι δυνατόν αυτό να θεωρείται επιστημονική σκέψη, κάτι που τονίζει ό Όσκαρ ντε Βερτχάϊμερ συγγραφέας του κλασσικού βιβλίου «Κλεοπάτρα», ο όποιος επισημαίνει το κενό πού υπάρχει για την πυρπόληση της βιβλιοθήκης και βεβαιώνει ότι: «ή τοποθέτηση και ή αιτία της καταστροφής μόνο με εικασίες και κατά τρόπο έμμεσο είναι δυνατόν να γίνει». Κι αυτό, φυσικά, αφήνει πολύ χώρο στην φαντασία και στην εφευρετικότητα των διαφόρων συγγραφέων που ασχολήθηκαν με το θέμα. Και πρέπει να ομολογήσει κανείς ότι είναι πολύ ελκυστική ή έρευνα, τόσο για την αιτία όσο και για την χρονολόγηση της καταστροφής». Συνοψίζοντας, θα λέγαμε ότι καμία αξιόπιστη πηγή δεν αναφέρεται στην καθολική καταστροφή της βιβλιοθήκης. Ή βιβλιοθήκη έμεινε ανέπαφη καθ’ όλη την διάρκεια της πτολεμαϊκής εποχής και ο Ιούλιος Καίσαρ όχι μονό δεν ήταν υπεύθυνος για την υποτιθέμενη πυρπόληση της, αντιθέτως, εμπνεόμενος άπο το μεγαλείο της είχε την πρωτοβουλία να ίδρυση την πρώτη δημόσια βιβλιοθήκη στη Ρώμη. Δυστυχώς κάποιοι ανιστόρητοι ιστορικοί αντιγράφοντας ο ένας τον άλλον δημιουργούν βιβλιογραφία, και χωρίς να ελέγξουν τις πηγές, από τις όποιες αντλούν τις πληροφορίες τους, καταλήγουν σε αυθαίρετα συμπεράσματα όπως αυτό, της χειρονομίας του Αντωνίου να προσφέρει στην Κλεοπάτρα ως δώρο την βιβλιοθήκη της Περγάμου! Άλλωστε ο Στράβων που διακρινόταν για τις βιβλιοφιλικές του ευαισθησίες επισκέφθηκε την βιβλιοθήκη μετά την αποχώρηση του Καίσαρα απο την Αλεξάνδρεια χωρίς να κάνη οποιοδήποτε σχόλιο που να υπαινίσσεται έστω κάποια περιπέτεια της συλλογής της. Το άρθρο είναι του Κώστα Σπίνου και έχει δημοσιευτεί στο περιοδικό “ΕΛΛΗΝΟΡΑΜΑ” ΠΗΓΗ ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ SINOMOSIOLOGOS

Η απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης

Από τις αρχές Οκτωβρίου του 1912 η Ελλάδα βρισκόταν σε πόλεμο με την παραπαίουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία, έχοντας ως συμμάχους τη Βουλγαρία και τη Σερβία...

29 Οκτωβρίου 1912. Ο βασιλιάς Γεώργιος Α' και αρχιστράτηγος Κωνσταντίνος εισέρχονται στη Θεσσαλονίκη επικεφαλής του στρατού. Από τις αρχές Οκτωβρίου του 1912 η Ελλάδα βρισκόταν σε πόλεμο με την παραπαίουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία, έχοντας ως συμμάχους τη Βουλγαρία και τη Σερβία (Α' Βαλκανικός Πόλεμος). Θέατρο των επιχειρήσεων, η περιοχή της Μακεδονίας. Ο ελληνικός στρατός βάδιζε από νίκη σε νίκη στη Δυτική Μακεδονία. Όμως, από την αρχή των εχθροπραξιών σοβούσε σοβαρή διαφωνία μεταξύ του αρχιστράτηγου Κωνσταντίνου και του πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου. Ο διάδοχος επιθυμούσε πρώτα την κατάληψη του Μοναστηρίου προς Βορρά, ενώ ο Βενιζέλος, βλέποντας την πιθανότητα να καταληφθεί η Θεσσαλονίκη από το βουλγαρικό στρατό, πίεζε τον Κωνσταντίνο να κατευθυνθεί προς τη φυσική πρωτεύουσα της Μακεδονίας, μια περιοχή με στρατηγική σημασία, η απελευθέρωση της οποίας αποτελούσε διακαή πόθο του ελληνισμού. «Καθιστώ υμάς υπευθύνους διά πάσαν αναβολήν έστω και στιγμής» του τηλεγραφεί επιτακτικά. Τελικά, ο Κωνσταντίνος πείθεται με τη μεσολάβηση του πατέρα του βασιλιά Γεωργίου Α' και στις 25 Οκτωβρίου η εμπροσθοφυλακή του ελληνικού στρατού φθάνει προ των πυλών της Θεσσαλονίκης. Είχε προηγηθεί η καθοριστική νίκη στη Μάχη των Γιαννιτσών (19 - 20 Οκτωβρίου), που είχε κάνει ευκολότερη την προέλαση του ελληνικού στρατού. Ο Χασάν Ταξίν Πασάς που υπερασπιζόταν τη Θεσσαλονίκη δεν είχε άλλη δυνατότητα, παρά να ζητήσει μια έντιμη συμφωνία για την παράδοση της πόλης. Στις 25 Οκτωβρίου οι απεσταλμένοι του ζήτησαν από τον Κωνσταντίνο να επιτραπεί στον Ταξίν να αποσυρθεί με το στρατό και τον οπλισμό του στο Καραμπουρνού και να παραμείνει εκεί μέχρι το τέλος του πολέμου. Ο Κωνσταντίνος, φυσικά, απέρριψε τον όρο του και του πρότεινε την παράδοση του στρατού του και τη μεταφορά του στη Μικρά Ασία με δαπάνες της ελληνικής κυβέρνησης. Ο Ταξίν Πασάς υπογράφει τα πρωτόκολλα παράδοσης της Θεσσαλονίκης. Ο Οθωμανός αξιωματούχος δέχθηκε, τελικά, τους όρους του Κωνσταντίνου και στις 11 το βράδυ της 26ης Οκτωβρίου, ανήμερα της εορτής του Αγίου Δημητρίου, οι πληρεξούσιοι αξιωματικοί Ιωάννης Μεταξάς (ο κατοπινός δικτάτωρ και ο άνθρωπος του «ΟΧΙ») και Βίκτωρ Δούσμανης μεταβαίνουν στο Διοικητήριο της Θεσσαλονίκης και υπογράφουν τα σχετικά πρωτόκολλα παράδοσης της πόλης στον ελληνικό στρατό. Σύμφωνα με το πρωτόκολλο, παραδίνονταν ως αιχμάλωτοι 25.000 τούρκοι στρατιώτες και 1.000 αξιωματικοί. Στην κατοχή του ελληνικού στρατού περιέρχονταν όλος ο βαρύς και ελαφρύς οπλισμός του σχηματισμού (70 πυροβόλα, 30 πολυβόλα, 70.000 τυφέκια και πυρομαχικά). Το πρωί της 27ης Οκτωβρίου εισήλθαν στη Θεσσαλονίκη δύο τάγματα ευζώνων και ύψωσαν την ελληνική σημαία στο Διοικητήριο, ενώ οι υπόλοιπες ελληνικές δυνάμεις άρχισαν να λαμβάνουν θέσεις στα υψώματα γύρω από την πόλη. Στις 11 το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1912 ο Κωνσταντίνος εισήλθε με το επιτελείο του στη Θεσσαλονίκη και το μεσημέρι έγινε πανηγυρική δοξολογία στο ναό του Αγίου Μηνά. Την ίδια μέρα, κατέφθασαν έξω από τη Θεσσαλονίκη και οι Βούλγαροι, όμως για τους γείτονες ήταν ήδη αργά. Ο επικεφαλής της μεραρχίας τους στρατηγός Τεοντορόφ ζήτησε να εισέλθει στην πόλη για να στρατοπεδεύσει. Εισέπραξε την αρνητική απάντηση του Κωνσταντίνου και ύστερα από διαπραγματεύσεις, επιτράπηκε να μπουν στην πόλη για ολιγοήμερη ανάπαυση δύο τάγματα με επικεφαλής τους βούλγαρους πρίγκιπες Βόρι και Κύριλλο. Επικράτησε, όμως, σύγχυση και τελικά εισήλθε στη Θεσσαλονίκη ένα ολόκληρο βουλγαρικό σύνταγμα, γεγονός που εκνεύρισε τον Βενιζέλο. Οι Βούλγαροι δήλωναν εμφαντικά παρόντες στις εξελίξεις στη Μακεδονία. Ο σπόρος του Β' Βαλκανικού Πολέμου είχε ριχτεί. Στις 29 Οκτωβρίου ήταν η σειρά του βασιλιά Γεωργίου Α' να εισέλθει στην πόλη και να επισημοποιήσει την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης. Έγινε δεκτός με ενθουσιασμό από τους έλληνες κατοίκους της, με απάθεια ανάμικτη με φόβο του από το μουσουλμανικό στοιχείο, ενώ οι Εβραίοι που ήταν η πολυπληθέστερη πληθυσμιακή ομάδα της πόλης δεν έκρυψαν την απογοήτευσή τους, καθώς προωθούσαν σχέδιο διεθνοποίησης της Θεσσαλονίκης. Πηγή: https://www.sansimera.gr/articles/328?utm_source=newsletter&utm_medium=email&utm_campaign=sinevi_san_simera&utm_term=2021-10-25 © SanSimera.gr

Η Ελληνική Κυβέρνηση να λάβει σοβαρά νομικά μέτρα για την επιστροφή των Γλυπτών της Ακροπόλεως Αθηνών και να σταματήσει να γίνεται περίγελως διεθνώς…

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για την ΑΡΧΑΙΟΚΑΠΗΛΙΑ, ΕΔΩ. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για το ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ, ΕΔΩ. ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για ΕΠΑΝΑΠΑΤΡΙΣΜΟΥΣ ΚΛΕΜΜΕΝΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ, ΕΔΩ. Ελληνικη Κυβερνηση νομικα μετρα επιστροφη Γλυπτα Ακροπολεως Αθηνων Γλυπτο Ακροπολης Αθηνων Γλυπτικη Ακροπολη Αθηνας, Ακροπολις Αθηνα, Παρθενων, Παρθενωνας, επαναπατρισμος, λορδος Ελγιν Καρυατιδα Μπρους, Βρετανικο Μουσειο

«Έχει ανακαλυφθεί το ανάκτορο του Οδυσσέα» Οι Ιθακήσιοι είχαν ενημερώσει εγγράφως την υπ. Πολιτισμού, η οποία αγνόησε όλους και όλα…

 Του Γιώργου Λεκάκη

Πριν από λίγο καιρό η υπ. Πολιτισμού απάντησε επισήμως σε ερώτηση βουλευτού στην ΒΟΥΛΗ των ΕΛΛΗΝΩΝ, πως στην περιοχή «Άγιος Αθανάσιος» Ιθάκης ΔΕΝ υπάρχει ανάκτορο.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ το ΕΔΩ και ΕΔΩ.

ΑΚΟΥΣΤΕ την ΑΠΑΝΤΗΣΗ του Γ. Λεκάκη, ΕΔΩ.

Κι όμως, λίγο πριν την επίσκεψή της στο νησί του Οδυσσέα, είχε ενημερωθεί αναλυτότατα γι’ αυτό, με επιστολή, από τον ίδιο τον αρχιτέκτονα και ειδικό συνεργάτη των καθηγητών αρχαιολόγων ανασκαφέων του, κ. Δημήτριο Σκυργιάννη.

Το ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ φέρνει σήμερα στο φως την πλήρη επιστολή, με ημερομηνία 27.8.2021.

Άρα:

- Γιατί η κ. Υπουργός είπε ότι ΔΕΝ υπάρχει ανάκτορο, στην ουσία ακυρώνοντας τις εργασίες 17 χρόνων και τις επίσημες ανακοινώσεις συνεδρίων και δημοσιευμένων εργασιών σε επιστημονικά περιοδικά συναδέλφων της, αρχαιολόγων του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων;

- Γιατί συνεχίζεται η υποβάθμιση της ανασκαφής και του χώρου;

- Γιατί συνεχίζουν αρχαιολόγοι, ανασκαφείς, υπούργοι (και δεν είναι λάθος τονισμός) να σφυρίζουν αδιάφορα και να ειρωνεύονται; Είναι αυτό μια επιστημονική αντιμετώπιση επιστημονικών εργασιών;

- Γιατί αφήνεται στο έλεος του καιρού (και των καιροσκόπων) να καταστρέφεται και αυτό το ίδιο το ανάκτορο, και τα σημαντικά του ευρήματα;

- Γιατί συνεχίζουν δεκάδες ευρήματα απ’ αυτόν τον χώρο να είναι (;) ακόμη σε… κούτες στις αποθήκες του Αρχαιολογικού Μουσείου Βαθέως Ιθάκης;

Και στο τέλος,

- Γιατί συνεχίζει ο Όμηρος και ο ομηρικός κόσμος να αντιμετωπίζεται από το επίσημο ελληνικό κράτος ως να μην υπήρξε; Ως… παραμύθι…

Φυσικά δεν είναι η πρώτη φορά που η κ. Μενδώνη «αντιστέκεται» στον Όμηρο και τον Οδυσσέα, και δη στην Ιθάκη (προήδρευε και στο ΚΑΣ, το 2011, όταν εισηγήθηκε την διακοπή των ανασκαφικών εργασιών στον χώρο από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων).

Πάντως, η Ιστορία θα δείξει – και πολύ σύντομα – ποιοι είναι οι παραμυθατζήδες της ιστορίας…

Θα επανέλθω, διότι η Ιθάκη δεν έχει μόνον κατοίκηση από τα μυκηναϊκά χρόνια, αλλά από την παλαιολιθική εποχή (όπως έχει αποδειχθεί και για τα λοιπά Επτάνησα) και σίγουρα από την νεολιθική…

 

Ιδού η επιστολή:

ΔΗΜΟΣ ΙΘΑΚΗΣ

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΟΜΗΡΙΚΗΣ ΙΘΑΚΗΣ «ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΠΑΪΖΗΣ – ΔΑΝΙΑΣ»

 

ΠΡΟΣ: Την Αξιότιμη Υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού κ. Λίνα Μενδώνη

 

ΙθΑΚΗ 27/8/2021

 

Σας υποβάλλουμε συνοπτική έκθεση του ανασκαφικού έργου στον «Άγιο Αθανάσιο – Σχολή Ομήρου» Ιθάκης, την οποία συνέταξε ο αρχιτέκτων Δημήτριος Σκυργιάννης, ειδικός συνεργάτης των Καθηγητών Αρχαιολόγων Ανασκαφέων.

Παρακαλούμε για την ενημέρωσή σας.

                                                                         

Με Τιμή

 Ο Πρόεδρος της Δημοτικής Επιτροπής

 

                                                                        Ιωάννης Δ. Καραντζής

 π. Επίκουρος Καθηγητής

 Πανεπιστημίου Πατρών

 

                                                             

ΤΟ ΑΝΑΣΚΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ ΣΤΟΝ «ΑΓΙΟ ΑΘΑΝΑΣΙΟ - ΣΧΟΛΗ ΟΜΗΡΟΥ» - ΙΘΑΚΗΣ

1.     ΙΣΤΟΡΙΚΟ:

α. Οι πρόσφατες ανασκαφές του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (1994-2011), με ανασκαφείς τους Καθηγητές – Αρχαιολόγους, Αθανάσιο Παπαδόπουλο και Λίτσα Κοντορλή – Παπαδοπούλου, πρόσθεσαν νέα στοιχεία, ενισχύοντας τα συμπεράσματα προηγουμένων ερευνητών, για την προϊστορική κατοίκηση της Ιθάκης (επανεξέταση σωζόμενου τμήματος τείχους της 3ης χιλιετίας π.Χ. στα Πηλικάτα, τμήματα κυκλώπειου μυκηναϊκού τείχους στο Σταυρό και μυκηναϊκά οικιστικά λείψανα στις τρεις Λαγκάδες), αλλά κυρίως εντοπίζοντας προϊστορική ακρόπολη και το Οδυσσειακό Ανάκτορο, στη θέση «Άγιος Αθανάσιος - Σχολή Ομήρου» της Β. Ιθάκης.

β. Ειδικότερα, σε αυτή τη θέση αναγνωρίστηκε προϊστορική Ακρόπολη, με μερικώς σωζόμενα τμήματα κυκλώπειου τείχους, όμοιου με εκείνου των Μυκηνών, καθώς και σημαντική Μυκηναϊκή υπόγεια κρήνη, κτισμένη με εκφορικό τρόπο, όμοια επίσης με εκείνη των Μυκηνών, η οποία μάλιστα έχει πιστοποιηθεί και χρονολογηθεί (13ος αιώνας π.Χ) από τον διεθνούς φήμης Καθηγητή, ειδικό για τα Μυκηναϊκά υδραυλικά έργα, τον κ. Knaus.

γ. Στο κάτω άνδηρο αποκαλύφθηκε ένα τριμερές ορθογώνιο κτήριο-μέγαρο (διαστάσεων 21,50 Χ 12,50 μ.), όμοιο με τα γνωστά μέγαρα των μυκηναϊκών ανακτόρων των Μυκηνών, Τίρυνθας και Πύλου και βοηθητικοί χώροι, όπως και σπηλαιώδης αποθήκη περιέχουσα σπασμένους πίθους τοποθετημένους σε σειρά όρθιους.

Η βασική αρχιτεκτονική διαμερισμάτωση του μεγάρου αυτού είναι όμοια με τα γνωστά μέγαρα Μυκηνών, Τίρυνθας και Πύλου. Αποτελείται από την είσοδο, την αίθουσα (αυλή), τον πρόδομο και το δόμο με κυκλική εστία.

Η επαρχιώτικη απλότητα κατασκευής του Οδυσσειακού ανακτόρου, συνάδει με στον θαυμασμό του Τηλέμαχου, όταν αντίκρυσε τη μεγαλοπρέπεια του ανακτόρου του Μενελάου, στη Σπάρτη. Εδώ πρέπει να αναφερθεί ότι δεν θα περίμενε κανείς να αποκαλυφθεί κάτι όμοιο σε μέγεθος, πολυτέλεια και ευρήματα με εκείνα των μεγάλων μητροπολιτικών κέντρων. Στο μεταξύ, πρέπει να τονιστεί, πως βρέθηκε ικανοποιητικός αριθμός σημαντικών λίθινων και μεταλλικών ευρημάτων.

Στη βόρεια πλευρά του ανακτόρου, αποκαλύφθηκε ανεξάρτητο τριμερές κτίριο, με εστία στο μεσαίο δωμάτιο, που χαρακτηρίστηκε ως «τριμερές ιερό».

Στο άνω άνδηρο, που συνδέεται με το κάτω με δύο βασικές λαξευμένες στο βράχο κλίμακες, αποκαλύφθηκαν βοηθητικοί χώροι – αποθήκες, με προεξάρχοντας, σε σημασία, δύο χώρους:

I.            Το μεταλλουργείο – χαλκουργείο, με λαξευμένη σε βράχο εγκατάσταση χύτευσης χαλκού, που χρονολογήθηκε από επιστήμονα ειδικό των μετάλλων στη μυκηναϊκή εποχή.

II.            Το λουτρό, με μεγάλα τμήματα σπασμένου λουτήρα, όμοιου με τον λουτήρα του ανακτόρου του Νέστορα στην Πύλο. Ο λουτήρας από σκληρό λευκό πηλό έχει περίτεχνα διακοσμημένα χείλη.

Οι ανασκαφές όμως στο άνω άνδηρο δεν έχουν ολοκληρωθεί.

Προς τα κάτω της ακρόπολης και Β. Ανατολικά, ανακαλύφθηκε κυκλοτερές κτίσμα εντός του οποίου βρέθηκαν μυκηναϊκή κεραμική και άλλα αντικείμενα, χωρίς όμως εκεί να έχει ολοκληρωθεί το ανασκαφικό έργο.

Συμπερασματικά και πάντα κατά την άποψη των αρχαιολόγων – ανασκαφέων, η «κυκλώπεια» δομή των σωζόμενων αναλημματικών τοίχων, η υπόγεια κρήνη, δομημένη κατά το εκφορικό σύστημα, η σωζόμενη διαμόρφωση του μεγάρου, το «τριμερές ιερό», η σύνδεση του κάτω και άνω άνδηρου, το χαλκουργείο, το λουτρό και το πλήθος των κεραμικών και μεταλλικών ευρημάτων, οδηγούν στο συμπέρασμα , πως πρόκειται για εγκατάσταση μυκηναϊκής περιόδου, η δε «στρατηγική» θέση του μεγάρου, που συμπίπτει με τις περιγραφές της Οδύσσειας, ενισχύει σαφέστατα την άποψη πως εκεί έχει ανακαλυφθεί το ανάκτορο του Οδυσσέα.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ για την ΙΘΑΚΗ, ΕΔΩ.

δ. Τον Αύγουστο 2010, στο βαθύ της Ιθάκης, κατά τη διάρκεια της ημερίδας με αντικείμενο τα αρχαιολογικά ευρήματα της Ιθάκης, με πάνελ αποτελούμενο από τους αρχαιολόγους Μόργκαν, Σωτηρίου (έφορο αρχαιοτήτων), Λίτσα Κοντορλή – Παπαδοπούλου και Λιβιτσάνη (της ΛΕ΄ εφορείας αρχαιοτήτων) και ενώπιο ακροατηρίου, η Λίτσα Κοντορλή έκανε -επί λέξει- την εξής, βαρυσήμαντη ανακοίνωση:

«Με κάθε επιστημονική επιφύλαξη, σας ανακοινώνω πώς ανασκάπτοντας την περιοχή «Άγιος Αθανάσιος – Σχολή Ομήρου» ανακαλύψαμε το Ανάκτορο του Οδυσσέα, ο δε Οδυσσέας, από τούδε, παύει να είναι μυθικό πρόσωπο και γίνεται ΙΣΤΟΡΙΚΟ».

Η ανακοίνωση αυτή, όπως ήταν φυσικό, είχε θετικό αντίκτυπο στην κατάμεστη αίθουσα, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο! Δυστυχώς όμως, στη συνέχεια και μέχρι σήμερα, η ανακοίνωση αυτή δεν βρήκε την ανάλογη ανταπόκριση από την Πολιτεία, οι ανασκαφές σταμάτησαν το 2011, ο δε χώρος των ανασκαφών έμεινε αφύλακτος και εντεθειμένος στον καθένα με απρόβλεπτες συνέπειες…

ε. Στο μεταξύ, ολοκληρώθηκαν οι χρονοβόρες διαδικασίες για την απαλλοτρίωση του χώρου (περίπου 24 στρέμματα) και καταβλήθηκε το ποσό των 180.000 € στους ιδιοκτήτες της έκτασης αυτής από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, το Υπ. Πολιτισμού και το Σύλλογο Φιλομήρων Ιθάκης «ΕΥΧΗΝ ΟΔΥΣΣΕΙ» (ποσό που συγκεντρώθηκε από χορηγίες και προσφορές ιδιωτών).

στ. Με μέριμνα των Καθηγητών – Ανασκαφέων, συντάχθηκε η μελέτη περίφραξης της έκτασης και το έτος 2014 εκδόθηκε η σχετική άδεια από το Υπ. Πολιτισμού.

ζ. Επίσης στο διάστημα 2012 – 2015, οι καθηγητές αρχαιολόγοι Λίτσα Κοντορλή – Παπαδοπούλου και Αθανάσιος Παπαδόπουλος, συγκεντρώνοντας και αξιοποιώντας τα στοιχεία της ανασκαφικής έρευνας και με τη συμβολή ειδικών επιστημόνων (Αρχιτέκτονα – Αρχαιολόγου), συνέταξαν ισομετρικές αναπαραστάσεις των σωζόμενων αρχιτεκτονικών μελών και εγκαταστάσεων. Οι αναπαραστάσεις αυτές – οι μόνες επίσημες- χρησίμευσαν στην κατανόηση των αρχιτεκτονικών ευρημάτων από το κοινό, σε μιας σειράς διαλέξεων των Καθηγητών – Αρχαιολόγων που ακολούθησαν, καθώς επίσης και σε δημοσιεύσεις των ιδίων για το ίδιο αντικείμενο.

η. Τον Φεβρουάριο του 2015, η καθηγήτρια Αρχαιολόγος Λίτσα Κοντορλή – Παπαδοπούλου, έφυγε από τη ζωή. Ο σύζυγός της Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Αθανάσιος Παπαδόπουλος, συνεχίζει, από τότε μέχρι σήμερα την ενημέρωση της επιστημονικής κοινότητας για τα αποτελέσματα του ανασκαφικού έργου στη Σχολή Ομήρου Β. Ιθάκης, με ανάλογες δημοσιεύσεις και συμμετοχές σε διεθνή συνέδρια και ημερίδες.

Είχε, όμως, μείνει ανεκτέλεστο το σπουδαίο έργο της ταξινόμησης, καθαρισμού, ερμηνείας, καταγραφής και συντήρησης της πληθώρας των κεραμικών, λίθινων και μεταλλικών ευρημάτων, που εκτός από ορισμένο αριθμό που είχαν προλάβει να συντηρήσουν οι ανασκαφείς – αρχαιολόγοι, ο μεγαλύτερος όγκος από αυτά παρέμενε σε κιβώτια στις αποθήκες του Αρχαιολογικού Μουσείου στο Βαθύ της Ιθάκης.

2.     ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

α. Τα τελευταία χρόνια, η νυν Δημοτική Αρχή (και είναι προς τιμής της) στην προσπάθειά της να αναδείξει και προωθήσει και αξιοποιήσει το ανασκαφικό έργο, που είχε από το 2011 σταματήσει, συνέβαλε σε αυτό καθοριστικά και σύμφωνα με τις περιορισμένες οικονομικά δυνατότητές της, στα εξής δύο θέματα:

I.            Διέθεσε από το ταμείο του Δήμου κονδύλιο εκ 120.000 €, συντάσσοντας προγραμματική σύμβαση με το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, την Περιφέρεια Ιονίων Νήσων και το Υπουργείο Πολιτισμού, προκειμένου να εκτελεστούν τα εξής έργα: Περίφραξη του χώρου και άλλες εργασίες στο πεδίο, συντήρηση και τεκμηρίωση κινητών ευρημάτων, μελέτη στήριξης και μερικής αναστήλωσης των σωζόμενων αρχιτεκτονικών μελών και χώρων, δημιουργία απαραίτητων διαδρόμων, τοποθέτηση πινακίδων κ.λπ.

II.            Προέβη σε ασφαλτόστρωση του δρόμου που οδηγεί στην περιοχή του αρχαιολογικού χώρου, έργο εξαιρετικής σημασίας, για τις όποιες εργασίες υπολείπονται εκεί, αλλά και για την επισκεψιμότητα του χώρου.

β. Στα πλαίσια της εφαρμογής της Προγραμματικής Σύμβασης, έχουν γίνει οι εξής- ενέργειες:

i.            Το Πανεπιστήμιο ανέθεσε στον Καθηγητή – Αρχαιολόγο κ. Ιωάννη Λώλο την καταγραφή, συντήρηση, ταξινόμηση και ανάδειξη των ευρημάτων των ανασκαφών στη «Σχολή Ομήρου». Ο εν λόγω Καθηγητής μαζί με τους συνεργάτες του έχει μέχρι στιγμής επιτελέσει σημαντικό έργο και αναμένεται να γίνουν δημοσιεύσεις των αποτελεσμάτων και έκθεση επιλεγμένων ευρημάτων στα δύο μουσεία Ιθάκης.

ii.            Ολοκληρώθηκε η περίφραξη του αρχαιολογικού χώρου, σύμφωνα με την εγκεκριμένη από το Υπ. Πολιτισμού μελέτη.

iii.            Ολοκληρώθηκε ο καθαρισμός του χώρου.

γ. Απομένουν να εκπονηθούν δύο σημαντικές μελέτες για τη στερέωση και μερική αναστήλωση των αρχιτεκτονικών μελών των επί τόπου ευρημάτων και την πορεία των διαδρόμων που αφορούν την επισκεψιμότητα του χώρου καθώς και η τοποθέτηση επιγραφών και επεξηγηματικών κειμένων.

 Επισημαίνεται ότι επείγει η μελέτη της στερέωσης των αρχαιολογικών λειψάνων και η υλοποίησής της, γιατί η φθορά του χρόνου και οι καιρικές συνθήκες βαίνουν καταστροφικές.

3. ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΣΚΑΦΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ

Είναι γεγονός, ότι απομένει πολλή και επίπονη ανασκαφική – ερευνητική εργασία στη θέση «Άγιος Αθανάσιος - Σχολή Ομήρου» της Β. Ιθάκης, διότι, όπως έχει τονισθεί παραπάνω, οι ανασκαφές έχουν διακοπεί από το έτος 2011 και θα είναι κρίμα, ένα έργο ζωής των Καθηγητών – Ανασκαφέων (17 έτη) να παραμείνει ημιτελές, ενώ η συνέχισή τους, ελπίζουμε πως υπόσχεται ενδιαφέροντα και σημαντικά ευρήματα, τα οποία θα εμπλουτίσουν περισσότερο τη γνώση μας για την Ομηρική Ιθάκη και θα ενισχύσουν την πρόταση των Καθηγητών – Ανασκαφέων της πρώτης περιόδου, για την αναγνώριση του Οδυσσειακού Ανακτόρου στη θέση αυτή. Προς τούτο είναι απαραίτητη η έγκριση της συνέχισης των ανασκαφών και η οικονομική ενίσχυση του Υπουργείου Πολιτισμού.

                                                Ιθάκη 27/8/2021

 Δημήτριος Σκυργιάννης

 Αρχιτέκτων

 ειδικός συνεργάτης των Καθηγητών – Αρχαιολόγων Ανασκαφέων.

ΠΗΓΗ: ΑΡΧΕΙΟΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, 12.10.2021.